Twym zmartwychwstaniem żyję! Ono śmierć
Mojego życia w Twoje życie zmienia -
I oddech Twój rozszerza moją pierś,
I światłość Twa mą ciemność rozpromienia.

I jestem pełny Ciebie! Czuję: Ty
Stanąłeś we mnie - i trwasz zmartwychwstały -
I Twoją krwią tętno krwi mojej drży,
I hańba ma jest pełna Twojej chwały!

Grobowca mego odrzucony kamień,
Zrzucone śmierci mego życia pęta
I Ty podnosisz w mym ramieniu ramię,

I w głosie hańby mej brzmi moc Twoja święta -
I Tyś jest we mnie - a ja w Tobie, Panie!
I żyję Twoim wielkim zmartwychwstaniem.

(Wojciech Bąk, Twym zmartwychwstaniem żyję...)